Het is mijn laatste dag. De eerste sneeuw is weer gevallen deze winter. Ik geniet er van tijdens de laatste lunchwandeling met collega’s door het landschap van de Achterhoek. “De wereld lijkt zo wel even stil te staan.”, mijmert mijn eveneens afscheid nemende collega Wybren. Beiden nemen we vandaag, donderdag 20 december echt afscheid van Jongerenhuis Harreveld en staan we stil bij ons vertrek. Ik heb er vier jaar met heel veel plezier, inzet en enthousiasme gewerkt samen met geweldige collega’s. Een boeiende organisatie, en sector (jeugdzorg), die je ‘onder de huid gaat zitten’. Robert breidt er deze dagen ook een eind aan. Voor hem nog weer anders, omdat hij een eigen bedrijf heeft. De laatste opleveringen van de vele projecten die dit jaar door hem tot een succes zijn gebracht. Afscheid nemen van klanten, leveranciers, collega’s en veel facturen schrijven! 

Voor ons zal het zeker niet de laatste sneeuw zijn. We kunnen onze borst nat maken wat betreft de ontberingen van de winter: sneeuw, vorst en koude en (harde) oostenwind. Ik ben benieuwd hoe ons dat vergaat straks door Duitsland, Tsjechië, Hongarije, Servië en Bulgarije. Dat worden de landen waar we de meest winterse omstandigheden tegen gaan komen. “Maart kapedan bakterer kazma kurek yakterer”, volgens mijn Turkse (nu oud-)collega Bilgi. Wat zoveel wil zeggen als “Maart roert zijn staart.” Ook in Turkije onvoorspelbaarheid troef dus in maart. Volgens planning komen we rond begin maart in Istanbul aan. Ik ga er vooralsnog van uit dat we daar lekker zonder handschoenen kunnen rondlopen met een broodje kebab in de hand.

Sinds het laatste bericht hebben we weer stappen gezet in de voorbereiding: inentingen, materiaal aangeschaft (extra reistas, overschoenen, fleecejack (windstopper), fietsbroek, tracking chair, en meer), boeken gekocht en verder de route bepaald. Wat betreft dat laatste: de beslissing is gevallen om niet via de ‘Olijfroute’ te gaan (Frankrijk, Italië, Griekenland, Turkije), ondanks het te verwachten mildere klimaat. Te veel kilometers omweg (+/- 1200 km) en te bekend (bekender voor ons in ieder geval dan Oost-Europa). Het wordt de route van Oost-, maar eigenlijk Midden-Europa, voormalige Sovjet-staten, van Sauerkraut, pils en goulash, van oude Keizerrijken, bruisende, boeiende steden, grijze dorpen en van sneeuw en avontuur!